anasayfa
apel hakkında
sergi
sanatçılar
gelecek sergiler
geçmiş sergiler
uluslararası sergiler
başka yerlerde
kataloglar
basında apel
linkler
iletişim
english
Galeri Apel © 2007.
tüm hakları saklıdır.
Son güncellenme: 17.11.2017.
kullanım şartları

« geri
» sergi
gamze taşdan
''naciye sahnede I''
1.00x1.00 cm
tuval üzerine akrilik
gamze taşdan
''naciye sahnede II''
80x1.00 cm
tuval üzerine akrilik
gamze taşdan
''mutlu gülümsüyor''
50x50
kağıt üzerine karışık teknik
gamze taşdan
''aşk yelpazesi''
50x70 cm
kağıt üzerine karışık teknik
gamze taşdan
''kırmızı koro''
21x30 cm
kağıt üzerine karışık teknik
gamze taşdan
''star behiye''
70x90 cm
tuval üzerine akrilik
gamze taşdan
''bir gülü sevdim''
80x80 cm
tuval üzerine akrilik
gamze taşdan
''ibo aşkı''
21x30 cm
kağıt üzerine karışık teknik
gamze taşdan
''bir hayranınız''
35x50 cm
tuval üzerine akrilik
gamze taşdan
''zeki müren ikonlar serisi; 50'ler''
23x23 cm
kağıt üzerine karışık teknik
gamze taşdan
''zeki müren ikonlar serisi; 60'ler''
23x23 cm
kağıt üzerine karışık teknik
gamze taşdan
''zeki müren ikonlar serisi; 70'ler''
23x23 cm
kağıt üzerine karışık teknik
gamze taşdan
''zeki müren ikonlar serisi; 80'ler''
23x23 cm
kağıt üzerine karışık teknik
gamze taşdan
''assolist ikonlar; emel sayın''
23x23 cm
kağıt üzerine karışık teknik
gamze taşdan
''assolist ikonlar; ajda pekkan''
23x23 cm
kağıt üzerine karışık teknik
gamze taşdan
''dünya dönüyor''
80x80 cm
tuval üzerine akrilik
gamze taşdan
''aşk tanrısı''
80x80 cm
tuval üzerine karışık teknik
gamze taşdan
''bana ellerini ver''
30x21 cm
kağıt üzerine karışık teknik
gamze taşdan
''nereye kaçtın sen?''
30x 40 cm
kağıt üzerine karışık teknik
gamze taşdan
''gece pembesi''
30x 40 cm
kağıt üzerine karışık teknik
''çık dediler sahneye''
[21.01.2017 - 25.02.2017]

Gamze Taşdan
21/01-18/02/2017
‘’çık dediler sahneye’’
Gamze Taşdan “Çık dediler sahneye” isimli ikinci kişisel sergisinde günümüz sahne ve eğlence anlayışının temelini oluşturan gazino kültürünü ve görsel dünyasını ele almaktadır. 1950’lerde iç göçle başlayan toplumsal ve ekonomik değişim sanat ve eğlence anlayışında da etkili olmuştur. En çok göçü alan İstanbul’da ise geleneksel eğlence ve sanat yapısı kırılmaya başlamış, gazino kültürünün temelleri atılmıştır. Münir Nurettin Selçuk, Müzeyyen Senar, Safiye Ayla gibi ustaları zevk içinde dinleyen kitle yerini 1960’ların sonunda çoğunlukla şatafatı isteyen ve seyreden kitleye bırakmıştır. Böylelikle bugün bildiğimiz gazino kültürü müziğin içine görselliği de katarak halk tarafından benimsenmiştir. Maksim, Çakıl, Lunapark, Göl, Bebek Belediye dönemin başlıca gazinolardır. Gazinolar o dönemde büyük şöhretler yaratmış, şan, şöhret, para, pul ve elbette acılar bu dünyanın en önemli simgesel kodlarını oluşturmuştur. Özellikle 1970’lerde Yeşilçam sineması gazino kültürünü ve bir starın önce yükseliş sonra ise düşüş hikayesini bolca işlemiş, ‘yıldız olmak’ halk tarafından arzulanan bir yaşam biçimi haline getirilmiştir. Başta Zeki Müren, Emel Sayın, Behiye Aksoy, Neşe Karaböcek gibi isimler şarkıcı olmalarına rağmen bu filmlerde başrolde oynamış, sık sık şarkılarını okumuşlardır. 1980’lerin sonuna gelindiğinde ise gazino kapılarının üzerinde yer alan dev neon ışıklarla yazılan isimler bir bir sönmeye başlamış, evlere giren televizyonun etkisiyle de gazinolar kapanmıştır.
‘T’ sahne düzenini yaratan, her birini kendi tasarladığı dönemine göre oldukça radikal kostümleriyle Zeki Müren ve assolistlik yarışı içinde, ellerinden mikrofonu hiç bırakmayan kadın şarkıcılar bu serginin ana karakterlerini oluşturmaktadır. Sanatçı 1960’larda başlayıp 1980’lerin sonunda yok olan gazino kültürünün figürlerini kendi imgeleriyle yeniden yaratırken dönemin estetik anlayışını ön plana çıkarmaktadır.